به گزارش وبسایت نود، گرانیت ژاکای سوئیسی کاپیتان اول آرسنال در فصل جاری خواهد بود.

در مورد اهمیت کاپیتان بحث و نظرات مختلفی هست، اینکه چطور باید انتخاب شود، مبنای انتخاب بازی باشد یا سابقه، بومی باشد یا خارجی، انتخاب دروازه بان به عنوان کاپیتان درست است یا خیر. در هر صورت اونای امری روز جمعه اعلام کرد با اکثریت آرا، ژاکا کاپیتان جدید آرسنال خواهد بود.

در سالهای اخیر بازوبند کاپیتانی آرسنال زیاد دست به دست چرخیده است. کوشیلنی که دیگر در آرسنال حضور ندارد، بازوبند را از مرتساکر گرفت، او هم این بازوبند را از آرتتایی گرفت که بعد از مصدومیت های پیاپی فوتبال را کنار گذاشت. پیش از آرتتا هم فرمایلن بازوبند را به بازو می بست. به جز کوشیلنی، هر سه نفر اگرچه کاپیتان اول تیم بودند اما آنقدر مصدوم می شدند که بازوبند در طول فصل بارها بچرخد.

حالا این مسئولیت روی شانه های ژاکا قرار گرفته است تا رهبری آرسنال را درون زمین به عهده بگیرد. اما او چقدر می‌تواند به بزرگترین کاپیتان های تاریخ آرسنال نزدیک شود؟

تیری آنری فصل 2005-2006

هر چند آنری فقط یک فصل کاپیتان اول آرسنال بود ولی در فصول ماقبل، یک رهبر واقعی درون زمین بود طوری که نتوان او را از لیست بزرگترین کاپیتان های آرسنال حذف کرد. او کاپیتان تیمی بود که برای اولین بار به فینال لیگ قهرمانان رسید، نه تنها گل مهمی در راه رسیدن به فینال در برنابئو مقابل رئال مادرید به ثمر رساند که کاپیتان تیمی بود که از دور اول حذفی تا بازی فینال، هیچ گلی نخورد.

تاثیر او در ترکیب تیم به قدری بود که ونگر در سالهای پایانی بازیگری آنری باز هم او را به تیمش آورد و برای مدتی به صورت کوتاه آنری دوباره در سال 2012 لباس آرسنال را به تن کرد. حتی بعد از بازنشستگی از دنیای بازیگری فوتبال، آنری مدتی هدایت تیم جوانان آرسنال را برعهده گرفت.

جو مرکر از 1946 تا 1955

اندکی بعد از جنگ جهانی دوم، مرکر از اورتون راهی آرسنال شد. تاثیر او در داخل و خارج از زمین به حدی بود که بدون بازوبند هم کاپیتان اصلی آرسنال محسوب می شد. در توصیف تعهد این مدافع همین بس که برای بازی در آرسنال، هر هفته مسافت لیورپول تا لندن را طی می کرد و تنها در روز مسابقه هم تیمی هایش را می دید. مرکر آرسنال را به دو قهرمانی در لیگ و یک قهرمانی در جام حذفی رهنمون ساخت و در سال 1955 بعد از انجام بیش از 275 بازی، کفش هایش را در آرسنال آویخت.

فرانک مک‌لینتک از 1967 تا 1973

یک مدافع دیگر و یک چهره الهام بخش دیگر در ترکیب آرسنال. بازیکنی که در اواخر دهۀ 60 تا اوایل دهۀ 70 چهره شاخص آرسنال بود. فرانک مک‌لینتک بعد از انتخاب شدن به عنوان بازیکن فصل، در سال 1968 کاپیتان آرسنال شد، او بازوبند کاپیتانی تیمی را در دست داشت که در سال 1970 در اینتر-سیتیز فیرز کاپ به قهرمانی رسید. یک سال بعد باز به رهبری او بود که آرسنال دوگانه داخلی را فتح کرد. مک‌لینتک به خاطر عملکرد عالی خود در آن فصل، بهترین بازیکن سال جزیره شد و حتی نشان امپراتوری بریتانیا را دریافت کرد.

پاتریک ویه‌را 2002 تا 2005

اکنون 15 سال است که از خروج او از آرسنال می گذرد اما شاید اغراق نکرده باشیم که آرسنال هنوز جایگزینی با قدرت او نیافته است. چه از لحاظ فنی و چه از منظر رهبری در زمین بازی. با قدرت رهبری او بود که آرسنال در فصل 2003-2004 بدون شکست به قهرمانی رسید. قهرمان جام جهانی 98 فرانسه، در آرسنال به 6 جام مهم رسید. او بعد از 9 فصل حضور در آرسنال، انجام بیش از 400 بازی و زدن 34 گل برای توچی ها، این تیم را به مقصد یوونتوس ترک کرد. اما هیچگاه نتوانست خاطرات خوب بازی در آرسنال را بار دیگر زنده کند.

تونی آدامز 1988-2002

وقتی به دوران کاپیتانی و حضور او در آرسنال نگاه می کنید، خوب متوجه می شوید که چرا به او لقب آقای آرسنال داده‌اند. بعد از حضور در آکادمی باشگاه، به تیم اصلی رسید و در 21 سالگی بازوبند کاپیتانی را به بازو بست و تا زمان بازنشستگی و برای 14 فصل این افتخار نصیب او بود. آدامز با آرسنال به جام های مختلفی رسید، از جمله 4 قهرمانی در لیگ، سه قهرمانی در جام حذفی و حتی افتخارآفرینی در اروپا. بد نیست بدانید او تنها کاپیتان در تاریخ فوتبال انگلیس است که جام لیگ انگلیس را در سه دهۀ مختلف به عنوان کاپیتان بالای سر برده است. بعد از انجام 670 بازی در آرسنال و سپری کردن کل دوران فوتبالش در این تیم، باید هم او را بزرگترین کاپیتان تاریخ باشگاه لقب داد.