به گزارش وبسایت نود و به نقل از اسکواکا، وقتی در می 2006 پلیس ایتالیا به تماس هایی مشکوک بین سران برخی تیم و مربیانشان و برخی از داوران فوتبال ایتالیا پی برد، کمتر کسی فکر می‌کرد که سرنوشت این داستان، چندماه بعد با تحقیر پرافتخارترین تیم این کشور مشخص شود. 

تنها دو ماه بعد از کسب قهرمانی مقتدرانه در فصل 06-2005 سری آ با کسب 91 امتیاز (15 امتیاز بالاتر از اینترمیلان در جایگاه دوم) امتیازات یوونتوس در جدول سری آ صفر شد و تیم فابیو کاپلو، به سری بی سقوط کرد. قهرمانی به اینتر اهدا شد و یوونتوس در جریان این داستان، قهرمانی خود در فصل 05-2004 را هم از دست داد؛ عنوانی که البته به هیچ تیم دیگری هم تعلق نگرفت.

البته این داستان دنباله دار بود. در رای ابتدایی قرار بود یوونتوس فصل 07-2006 سری بی را هم با 30 امتیاز منفی آغاز کند؛ هرچند این رای در فرجام خواهی اولیه به 17 امتیاز منفی کاهش یافت و سرانجام رای نهایی، موجب شد تا بیانکونری فصل را با 9 امتیاز منفی آغاز کند. 

در روزهای کالچوپولی، یوونتوس یکی از قدرتمندترین ترکیب های فوتبال اروپا را در اختیار داشت؛ جیان‌لوئیجی بوفون درون دروازه این تیم بود، فابیو کاناوارو خط دفاعی را رهبری می‌کرد، پاتریک ویرا و پاول ندود تنظیم کننده ضربان تیم در خط میانی بودند و زلاتان ابراهیموویچ هم در خط حمله حضور داشت. شاید مهم ترین برگ برنده یووه هم روی نیمکت این تیم نشسته بود؛ فابیو کاپلو.

در شرایطی که بازیکنانی مانند بوفون، جورجیو کیه‌لینی، ندود، مائورو کامورانزی، آلساندرو دل‌پیرو و داوید ترزگه تصمیم گرفتند در یوونتوس مانده و به بازگشت این تیم کمک کنند، برخی از بازیکنان هم با پیشنهاد برخی از بزرگترین باشگاه های اروپایی مواجه شدند و حضور در سطح اول فوتبال اروپا را به رفتن به سری بی ترجیح دادند؛ بازیکنانی که برخی از آن ها، تنها دو هفته قبل از نهایی شدن رای و رسمی شدن سقوط، به همراه ایتالیا قهرمان جهان شده بودند.

در ادامه نگاهی به 9 بازیکنی خواهیم داشت که بعد از کالچوپولی یوونتوس را ترک کردند و خواهیم دید آیا انتقال های موفقی داشتند یا خیر؟

زلاتان ابراهیموویچ (اینترمیلان، 21.08 میلیون پوند)

موفقیت آمیز؟ بله.

زلاتان در سال 2004 با انتقالی 16 میلیون یورویی از آژاکس به یوونتوس پیوسته بود و علیرغم آن که آمار او در فصل پایانی، تنها 7 گل در 35 مسابقه سری آ بود، از او به عنوان یکی از بهترین مهاجمان جوان فوتبال اروپا یاد می‌شد. او به اینتر پیوست و بالاخره در پیراهن نراتزوری توانست توانایی های گلزنی خود را شکوفا کند.

او با 66 گل در تنها 117 مسابقه، به اینتر در مسیر 3 قهرمانی متوالی در سری آ کمک کرد و در ادامه در یکی از گران ترین انتقالات فوتبال تاریخ (بارسا برای خرید زلاتان، اتوئو را هم به اینتر داد) به بارسلونا پیوست. شاید دوران حضور او در بارسا تحت الشعاع اختلاف او با پپ گواردیولا قرار گرفت اما زلاتان بعد از یوونتوس، توانست خود را به عنوان تمام کننده ای درجه یک در اروپا معرفی کند. میلان، پاریسن‌ژرمن، منچستریونایتد و لس آنجلس گلکسی باشگاه های بعدی زلاتان بودند.

امرسون (رئال مادرید، 13.6 میلیون پوند)

موفقیت آمیز؟ خیر.

با احتساب سال های حضور در رم (امرسون در سال 2000 از لورکوزن به رم پیوست) امرسون در 6 سال گذشته همواره برای فابیو کاپلو بازی کرده بود. بنابراین پیش بینی آن که او در انتخاب تیم بعدی اش توجه ویژه ای به مقصد فابیو کاپلو داشته باشد، کار سختی نبود. با این وجود رابطه کاپلو و امرسون رفته رفته به تیرگی گرایید و او در ژانویه 2007 اعلام کرد حاضر است با کاهش حقوق خود به یوونتوس بازگردد.

امرسون در نهایت به ترکیب اصلی رئال بازگشت و به همراه این تیم قهرمان فصل 07-2006 لالیگا شد. در تابستان 2007، رئال با مبلغی کمتر از نصف آن چه برای خرید امرسون پرداخته بود، این هافبک برزیلی را به میلان واگذار کرد. امرسون دو فصل هم در میلان به میدان رفت و سپس در سانتوس از فوتبال خداحافظی کرد. البته 6 سال بعد او برای بازی به میامی اف سی بازگشت و اکنون در 42 سالگی هنوز در آمریکا فوتبال بازی می‌کند.

جیان‌لوکا زامبروتا (بارسلونا، 11.9 میلیون پوند)

موفقیت آمیز؟ خیر.

زامبروتا برای 7 فصل در یوونتوس بازی کرد و در سال 2006، بارسلونایی را برای بازی انتخاب کرد که در آن زمان، یکی از قدرتمندترین تیم های اروپایی محسوب می‌شد. با این حال، دوران دو ساله حضور زامبروتا در نیوکمپ با سال های افول شاگردان فرانک رایکارد همراه بود. آن ها در این دوران شاهد قهرمانی رئال در لالیگا بودند و در فصل 08-2007، در رده سوم و پایین تر از ویارئال قرار گرفتند. همه این ها موجب شد که تنها مدال زامبروتا با پیراهن بارسلونا، سوپرجام اسپانیای 2006 باشد. 

زامبروتا در هر 2 فصل از بازیکنان ثابت بارسلونا بود (مجموعا 80 بازی در تمامی رقابت ها) با این حال او نتوانست انتظارات را برآورده سازد و در سال 2008 با آث میلان، به سری آ بازگشت. بعد از 4 سال حضور در میلان، زامبروتا به چیاسو در سوئیس پیوست و در همان جا هم از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. 

پاتریک ویرا (اینترمیلان، 8 میلیون پوند)

موفقیت آمیز؟ خیر.

ویرا تنها یک سال قبل از کالچوپولی با قراردادی 5 ساله و به ارزش 13.75 میلیون پوند به یوونتوس پیوست. او در تنها فصل حضور در سری آ با یووه، در 31 بازی 5 گل به ثمر رساند. بعد از کالچوپولی او هم مثل زلاتان به اینترمیلان پیوست اما نتوانست همانند هم تیمی سوئدی اش تاثیرگذار ظاهر شود. 

ویرا در 3 فصل و نیم حضور در اینتر بیشتر یک نیمکت نشین بود و در بهترین فصل خود (از نظر تعداد بازی) تنها در 20 مسابقه به میدان رفت. (فصل اول) بعد از آن که ویرا نتوانست اعتماد مورینیو را جلب کند، در ژانویه 2010 (میانه فصلی که اینتر سه گانه گرفت) سن سیرو را ترک کرد و به منچسترسیتی پیوست تا زیر نظر روبرتو مانچینی، سرمربی سابق خود کار کند. او بعد از 18 ماه بازنشسته شد و در سال 2016 مربیگری را با نیوریورک سیتی در MLS آغاز کرد. ویرا در اولین فصل مربیگری در سطح اول فوتبال اروپا، نیس را به رده هفتم لیگ یک فرانسه رساند. 

آدرین موتو (فیورنتینا، 6.8 میلیون پوند)

موفقیت آمیز؟ بله.

بعد از اخراج از چلسی به دنبال مثبت شدن تست دوپینگ، موتو در ژانویه 2005 به صورت آزاد به یوونتوس پیوست اما به دلیل پابرجا بودن محرومیتش، نتوانست تا می برای تیم جدیدش به میدان رود. او در آخرین فصل حضور یووه در سری آ، در 32 بازی 7 گل به ثمر رساند و در نهایت به فیورنتینا پیوست. 

موتو دوران پر فراز و نشیبی را در حرفه خود داشت اما به جرات می‌توان گفت این مهاجم رومانیایی بهترین روزهای خود را در فلورانس سپری کرد. در طول 4 سال و نیم، او در 143 بازی برای فیورنتینا 70 گل زد و برای دو سال متوالی (2007 و 2008) مرد سال فوتبال کشورش شناخته شد. او در ادامه به چزنا و آژاکسیو پیوست و حتی حضور در لیگ هند را هم تجربه کرد. در نهایت در سال 2016 و با پیراهن تارگو مورش در لیگ رومانی از فوتبال خداحافظی کرد. 

فابیو کاناوارو (رئال مادرید، 5.95 میلیون پوند)

موفقیت آمیز؟ بله

کاناوارو در جریان اوج گیری بحران کالچوپولی، مشغول رهبری ایتالیا در مسیر قهرمانی جهان در سال 2006 بود. این رهبری در پایان سال نقش عمده ای در کسب توپ طلای 2006 برای کاناوارو ایفا کرد. به دنبال سقوط یوونتوس، او هم تصمیم گرفت برای اولین بار در دوران حرفه ای خود از فوتبال ایتالیا جدا شده و در رئال مادرید، دوباره زیر نظر دن فابیو به میدان رود. 

دو فصل نخست حضور کاناوارو در رئال فوق العاده و با دو قهرمانی در لالیگا همراه شد. او در سال های 2006 و 2007 به واسطه همین نمایش ها توانست در تیم منتخب سال فیفا نیز قرار گیرد. اما جابه جایی قدرت در فوتبال اسپانیا از رئال به سوی بارسا، سومین و آخرین فصل کاناوارو در برنابئو را با تلخی همراه کرد. او در سال 2009 به یوونتوس بازگشت و بعد از یک فصل، به الاهلی امارات، آخرین تیم حرفه ای خود، پیوست. این روزها او در سوپرلیگ چین روی نیمکت گوانگژو اورگراند حضور دارد.

لیلیان تورام (بارسلونا، 4.25 میلیون پوند)

موفقیت آمیز؟ خیر.

تورام در دوران اوج خود یکی از برترین مدافعان جهان بود و 10 سال طلایی را در سری آ پشت سر گذاشت. (5 سال در پارما و 5 سال در یوونتوس) اما در سال 2006 و به هنگام پیوستن به بارسلونا، تورام 34 ساله شده بود و شاید دیگر از عهده خو گرفتن با یک سبک بازی جدید در نیوکمپ برنمی‌آمد. 

همانند زامبروتا، او هم دو فصل در بارسا حضور داشت و در این دو سال، 58 بازی برای بلوگرانا انجام داد. تورام در پایان فصل 08-2007 (و البته بعد از یورو 2008) به دلیل مشکلات قلبی از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. 

مانوئله بلازی (فیورنتینا، قرضی)

موفقیت آمیز؟ بله.

بلازی از سال 2002 رسما در یوونتوس حضور داشت و در دو فصل نخست، به شکل قرضی در پروجا و پارما حضور یافت. اما او در سال 2004 به یوونتوس بازگشت و در آن دو فصل معروف، عضوی از تیم یوونتوس بود. او قطعا در میان سوپراستارهای تورینی ها جایی نداشت اما تحت نظر فابیو کاپلو، در 40 مسابقه سری آ در این 2 فصل به میدان رفت.

با جدایی دست جمعی ستاره ها، بلازی قطعا می‌توانست به بازیکن ثابت یووه در سری بی تبدیل شود اما او ماندن در سری آ را ترجیح داد و برای سومین بار به شکل قرضی از یووه جدا شد تا به فیورنتینا بپیوندد.

با انجام 31 بازی و یک گل، بلازی نقش موثری در کسب رده ششم فیورنتینا در فصل 07-2006 داشت و بعد از آن، او به شکل دائمی به ناپولی پیوست. بلازی در سال 2016 و با چنایین هند از دنیای فوتبال خداحافظی کرد. 

اولیویه کاپو (لوانته، قرضی)

موفقیت آمیز؟ خیر.

کاپو در سال 2004 از اوسر به یوونتوس پیوست اما بعد از انجام تنها 14 بازی در فصل نخست، برای فصل 06-2005 به شکل قرضی راهی موناکو شد. علیرغم سقوط یووه و رفتن انبوهی از بازیکنان، یووه مشکلی برای ادامه دوران قرضی کاپو نداشت و این بار او را به لوانته در لالیگا فرستاد. 

با 32 بازی و 5 گل، نمی‌توان کارنامه او در لوانته را ناموفق قلمداد کرد اما دوران فوتبالی کاپو بعد از آن انتقال، با حضور در باشگاه های فراوان تحت الشعاع قرار گرفت. کاپو بعد از آن در بیرمنگهام، ویگان، بولون سورمر، سلتیک، الاهلی قطر، اوسر و لوادیاکاس یونان حضور یافت و آخرین باشگاه او، کورونا کیلچه لهستان بود.