به گزارش وبسایت نود، چلسی با پیشنهاد 88 میلیون پوندی رئال مادرید برای خرید هازارد موافقت کرده است و به زودی انتقال این بازیکن بلژیکی به مادرید نهایی خواهد شد. انتقالی که با افزونه های موجود در قرارداد می تواند حتی تا 120 میلیون پوند هم برسد.

شاید در مورد هازارد حتی هواداران چلسی هم قانع شده باشند که زمان جدایی وی فرارسیده بود. نه به این خاطر که چلسی به او نیازی ندارد. نه، به این دلیل که در فوتبال مدرن امروز، هواداران بهتر درک می کنند که زمانی فرا می رسد که ستاره ای چون هازارد برای اهداف بعدی اش، به فکر حضور در تیم دیگری بیفتد. ولو اینکه آن زمان، بهترین موقعیت برای باشگاه برای از دست دادن ستاره خود نباشد.

هازارد در قامت یک اسطوره چلسی را ترک می کند. با وجود آنکه از هفته ها قبل جدایی او تقریباً قطعی به نظر می‌رسید، اما ستاره بلژیکی نگذاشت موضوعات مربوط به تمدید قراردادش، روی بازی‌اش اثرگذار باشد و در فینال لیگ اروپا نیز با زدن دو گل و کسب عنوان قهرمانی، بهترین بازیکن زمین لقب گرفت تا با جام با چلسی وداع کند.

دوران هفت ساله حضور هازارد در چلسی، پستی و بلندی کم نداشت، اما در مجموع دورانی باشکوه رقم خورد. ساری سرمربی ایتالیایی چلسی که یک فصل با او کار کرد، هازارد را "نابغه" خطاب کرد و کمتر کسی است که با این موضوع مخالف باشد. هازارد قطعاً یکی از جذابترین بازیکنان لیگ برتر در طی سالهای اخیر بود. بازیکنی که بازی‌اش تماشاگرپسند است و بر وجه جذابیت بازی خود تاکید زیادی دارد.

هازارد خود در این مورد می گوید: «بعضی اوقات، یک دریبل لذتی بیش از زدن یک گل دارد. هواداران بعد از یک دریبل خوب و موفق، تشویقت می کنند. هواداران نمایش می خواهند، آنها برای این کار پول می دهند. بازیکنان هم مثل بازیگر هستند. پس بیایید شادی و لذت را به آنها ارائه دهیم. وقتی یک بازی را شروع می کنم، با خودم می گویم باید دریبل کنم، امروز، روز دریبل است. دریبل کردن مشخصه بازی من است.»

آمارها هم گواه این علاقه، استعداد و اشتیاق هازارد هستند. هازارد از آگوست 2012 و حضور در چلسی، 909 دریبل موفق را در لیگ برتر به ثبت رساند که بسیار بیشتر از دیگران است. نفر دوم در این لیست، زاها است که فقط 621 دریبل موفق داشته و بعد از او، استرلینگ حضور دارد با 507 دریبل. به تعبیر دیگر، هازارد به طور متوسط در هر فصل حدود 130 دریبل موفق داشت و اگر فرض بگیریم در تمام 38 بازی یک فصل به میدان رفته است که اغلب اینطور هم نبوده است، میانگین 3.41 دریبل در هر بازی، آماری عالی است.

البته که دریبل کردن در لیگ برتر کار آسانی نیست. هم از جنبه عبور از مدافع حریف و هم تقابل با تکل ها و برخوردهای خشن حریفان. هازارد از همان روزهای نخست حضورش در چلسی و انگلیس، با این وجه روبرو شد. از دیدار با منچسترسیتی در جام خیریه سال 2012، تا دیدار نخست لیگ برتر مقابل ویگان و آخرین مسابقات فصل قبل لیگ برتر. او برای دریبل رقبا، بارها و بارها سرنگون شد ولی از تلاش و اشتیاق خود دست نکشید.

هازارد آنقدر شجاع بود که برای نشان دادن کیفیت، ارضای اشتیاق خود و سرگرم کردن هواداران، باز هم به دریبل های خود ادامه دهد. اگر به آمار خطاهای ثبت شده از آگوست 2012 نگاهی بیندازیم، می بینیم که هازارد بیش از هر بازیکن دیگری توانسته برای تیمش خطا بگیرد یا به تعبیر دیگر، بیش از هر بازیکن دیگری در جزیره، هدف خطاهای بازیکنان قرار گرفته است. هازارد در هفت سال اخیر 638 خطا گرفته است که باز هم با اختلاف، بیش از هر بازیکن دیگری است. زاها و استرلینگ در این لیست نیز دوم و سوم هستند ولی باز هم با اختلاف.

اما وقتی صحبت از علاقه هازارد به دریبل پیش می آید. حتماً این سوال هم مطرح می شود که آیا این اشتیاق، نوعی خودخواهی و یا خودنمایی نیست که مانع از گلزنی بیشتر هازارد می شود؟ یک راه آسان برای پاسخ به این سوال، نگاه به آمار هفت سال اخیر است. در طی هفت سال گذشته در لیگ برتر، هازارد 85 گل به ثمر رساند و از آگوست 2012، در رده بهترین گلزنان لیگ جزیره، او در رده چهارم قرار دارد. در رده نخست آگوئرو با 141 گل حضور دارد و بعد از او هری کین و لوکاکو قرار دارند، اما نباید فراموش کرد که هر سه بازیکن بالاتر از هازارد، همگی مهاجم نوک تیم هایشان هستند و این آمار گلزنی برای یک وینگر یا بازیکن هجومی کناره های زمین، قابل قبول است.

اگر از جنبه دیگری هم بخواهیم به سوال قبل پاسخ دهیم، می توانیم به آمار پاس گل اشاره کنیم. آمار پاس گل های هازارد بیانگر این است که نشانی از خودنمایی در بازی وی نیست. در طی هفت فصل اخیر، او با ارسال 54 پاس گل، در رده سوم بهترین پاسورهای لیگ قرار دارد. در این فهرست، سیلوا و اریکسن اول و دوم هستند که هر دو هافبک های بازیساز تیم شان محسوب می شوند. حتی آمار او از پاس گل های اوزیل نیز بیشتر بوده است.

و دست آخر، از لحاظ خلق موقعیت نیز می توانیم وضعیت را بررسی کنیم. هازارد در طی هفت فصل اخیر با ایجاد 595 موقعیت برای هم تیمی های خود، صدرنشین لیگ برتر بوده است. در این آمار، سیلوا و اریکسن با 566 و 547 خلق فرصت گلزنی، در رده های بعدی هستند. حتی هازارد در بازی های بزرگ نیز رقم زننده تفاوت بوده است و این آمار متکی به بازی در مقابل تیم های قعرنشین و میان جدولی نیست. هازارد به طور مستقیم روی حداقل هفت گل تیمش در مقابل هر یک از شش تیم بالانشین لیگ (Top6) تاثیرگذار بوده است.

برای چنین بازیکنی که می خواهد خودش و کیفیتش را به بهترین شکل در زمین بازی بروز دهد، سخت است که با مربیان محافظه کار یا تفکرات دفاعی به آسانی خو بگیرد. با این وجود آمار هازارد در دوره حضور مربیانی چون بنیتس، مورینیو و کونته نیز خوب بود. هر چند که هر سه با قرار دادن برخی مسئولیت های دفاعی روی شانه هازارد، مانع از آزادی کامل وی در زمین بازی می شدند. اما با حضور ساری، ستاره بلژیکی آزادی عمل بیشتری در زمین پیدا کرد و می توانست با خیال راحت تری در بخش هجومی کار کند.

او خود نیز عنوان کرده بود در دوران ساری، بیش از هر زمان دیگری از نقشش در چلسی لذت می برد. طبق آمار نیز بهترین فصل او در زمان حضور ساری رقم خورد. در فصل قبل او بیشترین آمار گل + پاس گل خود را به ثبت رساند و برای چهارمین بار عنوان بهترین بازیکن فصل را از آن خود کرد. برای آن که متوجه شوید این عنوان چقدر ارزشمند است، بد نیست بدانید دروگبا فقط یک بار این عنوان را کسب کرده و تری و زولا هر کدام فقط دو بار.

حالا هازارد چالشی دیگر را پیش روی خود می بیند...

1878